To gra dla osób, które chcą szybkiej akcji, wyraźnego rytmu i progresji widocznej z każdą próbą. the rogue prince of persia łączy świat Księcia Persji z formatem roguelite, więc zamiast jednej długiej, liniowej przygody dostajesz serię krótszych runów, w których ruch, walka i nauka układu plansz są równie ważne. W 2026 roku mówimy już o pełnej wersji po ponad roku rozwoju w Early Access, więc to nie jest ciekawostka z fazy testowej, tylko dopracowana gra z własnym pomysłem na serię.
Najważniejsze fakty o tej odsłonie serii
- To platformowa gra akcji z elementami roguelite, a nie klasyczna metroidvania.
- Największy nacisk położono na parkour, szybkie starcia i budowanie kolejnych runów.
- Pełna wersja ukazała się 20 sierpnia 2025 po ponad roku Early Access i wielu dużych aktualizacjach.
- Gra jest dostępna na PC, PS5, Xbox Series X/S, Nintendo Switch i Switch 2.
- Najlepiej odnajdą się w niej osoby, które lubią intensywne sesje i uczenie się na błędach.
Jak ta gra łączy serię Prince of Persia z roguelite'em
Za grą stoją Evil Empire i Ubisoft, a sam projekt wyrósł z długiego Early Access, w którym twórcy opublikowali ponad 15 większych aktualizacji. To ważne, bo finalny kształt nie wziął się z marketingowego slajdu, tylko z wielomiesięcznego dopracowywania systemów, balansu i oprawy. Pełna premiera miała miejsce 20 sierpnia 2025, więc dziś nie mówimy już o prototypie, tylko o wydaniu, które ma wyraźnie zdefiniowaną tożsamość.
Najprościej rzecz ujmując, to historia o Księciu, który działa w pętli prób i błędów. Po śmierci wracasz do bazy, ale nie zaczynasz absolutnie od zera, bo część postępu zostaje z tobą. W praktyce oznacza to, że każda porażka coś wnosi: nowe bronie, ulepszenia, dostęp do kolejnych możliwości i lepsze zrozumienie układu świata. To bardzo dobrze pasuje do marki Prince of Persia, bo seria od zawsze żyła ruchem, tempem i precyzją, a tutaj te cechy zostały spięte w roguelite'ową strukturę.
Właśnie dlatego nie traktowałbym tej gry jak zwykłego spin-offu. Ona nie próbuje kopiować starego wzorca, tylko bierze jego najmocniejszy element i buduje wokół niego nowy system. To prowadzi bezpośrednio do samej rozgrywki, bo tam widać, czy taki pomysł naprawdę działa.
Jak działa rozgrywka w praktyce
Parkour jest częścią walki, nie tylko ozdobą
Wall-run, przeskoki, odbicia od ścian i szybkie zmiany wysokości nie służą tu wyłącznie do przemieszczania się. One ustawiają cię pod atak, pozwalają wyjść z pułapki albo zbudować przewagę nad grupą przeciwników. Im lepiej czytasz planszę, tym łatwiej zamieniasz poziom w serię krótkich, kontrolowanych starć.
Bronie, narzędzia i amulety tworzą build
Każda runda to nie tylko refleks, ale też skład ekwipunku. W praktyce szukasz połączeń, które wzmacniają siebie nawzajem: szybszych ataków, efektów statusowych, większego zasięgu albo narzędzi pozwalających kontrolować tempo walki. To właśnie tu widać DNA dobrego roguelite'a: nie wygrywa ten, kto ma tylko lepsze liczby, ale ten, kto złoży spójny zestaw.
Przeczytaj również: Fallout - Od której części zacząć? Wybierz swój start!
Meta progresja sprawia, że porażka nie boli tak bardzo
Po nieudanym biegu wracasz do oazy, ale zachowujesz walutę i odkrycia, które z czasem odblokowują nowe bronie, ulepszenia i ścieżki rozwoju. Dzięki temu gra nie polega na bezmyślnym powtarzaniu tego samego. Z każdą próbą masz więcej narzędzi, a przy okazji lepiej rozumiesz układ biomów i rytm przeciwników.
To połączenie ruchu, walki i progresji jest sednem całego projektu. Kiedy już złapiesz ten rytm, naturalnie pojawia się pytanie, z czym ta gra faktycznie konkuruje i gdzie leży jej najmocniejsza strona.
Jak wypada na tle innych gier, które możesz znać
Najprostsze porównanie prowadzi do trzech tytułów: Dead Cells, Hades i Prince of Persia: The Lost Crown. Każdy z nich pomaga zrozumieć inny fragment tego projektu, ale żaden nie opisuje go w pełni.
| Gra | Co łączy ją z tą odsłoną | Najważniejsza różnica | Dla kogo |
|---|---|---|---|
| Dead Cells | Runy, rozwój między próbami i szybkie tempo | Brak perskiego klimatu oraz tak mocnego nacisku na parkour | Dla osób, które chcą czystego roguelite'a |
| Hades | Hub, dialogi po śmierci i budowanie postaci | Mniej platformowania, więcej nacisku na fabułę i relacje | Dla graczy ceniących mocniejszą narrację |
| Prince of Persia: The Lost Crown | Seria, ruch i akrobatyczna walka | To metroidvania, nie gra oparta na kolejnych runach | Dla fanów jednej, zwartej mapy i eksploracji |
Mnie najbardziej przekonuje porównanie do Dead Cells, bo pokazuje, że sukces tej gry nie polega na byciu „większą” od konkurencji, tylko na byciu precyzyjniejszą w tym, co chce robić. Z kolei zestawienie z The Lost Crown porządkuje najczęstsze nieporozumienie: to nie jest ten sam typ doświadczenia, mimo że obie gry korzystają z tego samego uniwersum. Ta różnica ma znaczenie także przy wyborze platformy i stylu grania.
Na jakich platformach najlepiej ją ogrywać
Oficjalnie gra jest dostępna na PC w Steam, Ubisoft Connect i Epic Games Store, a także na PS5, Xbox Series X/S, Nintendo Switch i Switch 2. Jeśli grasz głównie w krótkich sesjach, format roguelite'u szczególnie dobrze pasuje do handhelda; jeśli zależy ci na maksymalnej wygodzie sterowania i czytelności obrazu, PC lub konsola stacjonarna będą pewniejszym wyborem. Ja sam najchętniej widzę tę grę tam, gdzie łatwo wrócić do jednego, dwudziestominutowego runu bez wielkiego przygotowania.
- Wybierz PC, jeśli chcesz największej elastyczności ustawień i wygody przy dłuższych sesjach.
- Wybierz PS5 lub Xbox Series X/S, jeśli grasz na telewizorze i cenisz prosty start.
- Wybierz Switch lub Switch 2, jeśli najbardziej liczy się mobilność i szybkie podejścia.
Ta decyzja nie zmienia sedna gry, ale wpływa na komfort, a w roguelite'ach komfort ma większe znaczenie niż w wielu innych gatunkach. Najwięcej nieporozumień pojawia się jednak nie przy sprzęcie, tylko przy oczekiwaniach wobec samej gry.
Co może zmylić po pierwszych godzinach
- To nie jest klasyczna, wielka opowieść z jedną długą kampanią. Runy są tu ważniejsze niż ciągła eksploracja jednego świata.
- Ruch jest szybki, ale nie wybacza bezmyślności. Parkour pomaga atakować i uciekać, ale nie zastępuje czytania animacji przeciwników.
- Najlepsze buildy nie wynikają z przypadkowego zbierania wszystkiego. Liczy się synergia broni, narzędzi i amuletów.
- Porażka ma sens, bo gra naprawdę uczy między próbami. Jeśli ktoś oczekuje natychmiastowego sukcesu, szybko się odbije.
To są drobiazgi, ale właśnie one decydują o tym, czy gracz zostaje na dłużej. Dla mnie to jedna z tych gier, które lepiej oceniać po trzecim albo piątym podejściu niż po pierwszym wrażeniu, bo dopiero wtedy widać jej prawdziwy rytm.
Dlaczego ta odsłona działa lepiej, niż wielu się spodziewało
Najmocniejszą stroną tej gry jest konsekwencja. Ruch, walka i progresja zostały zaprojektowane tak, by wzajemnie się napędzać, a nie walczyć o uwagę. To ważniejsze niż sam efekt nowości, bo w praktyce właśnie dzięki temu każda kolejna próba ma sens.
Jeśli lubisz roguelite'y, szybkie platformowanie i czujesz sentyment do marki Prince of Persia, to jest bardzo trafiony wybór. Jeśli szukasz przede wszystkim długiej, filmowej przygody bez powtarzalnej struktury, lepiej spojrzeć na inną część serii. Ja widzę w tej grze udany dowód na to, że klasyczne uniwersum można przenieść do nowego formatu bez utraty charakteru, pod warunkiem że projekt naprawdę rozumie, czym żyje ten świat.
